• 20. Wcielenie: niebo na ziemi

       Po przerwie wakacyjnej wracamy do komentarzy wyjaśniających poszczególne elementy eucharystii. W naszej wędrówce przez gesty, słowa, znaki i symbole zatrzymaliśmy się na drugim artykule wyznania wiary, które wypowiadamy w czasie każdej niedzielnej eucharystii zaraz po wygłoszonej przez celebransa homilii, czyli wyjaśnieniu usłyszanego Bożego słowa. Drugi artykuł wyznania wiary opowiada kim jest Pan nasz, Jezus Chrystus. Tak jak i pierwszy artykuł wyznania wiary, który dotyczy Boga Ojca, tak i drugi jest podzielony na teologię oraz ekonomię, to znaczy opowiada kim dana osoba Trójcy Świętej jest (to jest teologia) oraz w jaki sposób objawia się w ludzkim życiu i co czyni dla człowieka (to jest ekonomia).

     

  • 19. Jeden Pan Syn Ojca

       W drugim artykule wyznania wiary kierujemy swoją uwagę na drugą Osobę Bożą. Jest nim syn Ojca Stworzyciela. Jednak zanim nastąpi wyznanie wiary w Syna, którym jest Jezus Chrystus, to z całą mocą stwierdzamy, że jest On „jednym Panem”. Tym samym, którym jest jeden Bóg. Mówimy: „I w jednego PANA, Jezusa Chrystusa, Syna Bożego jednorodzonego”.

  • Parafialny Festyn Rodzinny z okazji Dnia Dziecka

    Dziękujemy Wszystkim, którzy w różny sposób wsparli organizację festynu rodzinnego z okazji dnia dziecka.

    Na cele ewangelizacyjne oraz działania prowadzonych przez Parafialny Zespół Caritas na rzecz dzieci i młodzieży zebraliśmy łącznie 12477,38zł.

    Serdeczne Bóg zapłać.

  • 18. Wszechmogący w miłości

       W wyznaniu wiary, wypowiadanym każdej niedzieli w czasie eucharystii, nazywamy Boga Ojcem i dodajemy, że jest On wszechmogącym Stworzycielem nieba i ziemi. Jest to cytat z pierwszego zdania Pisma Świętego. Tam w księdze Rodzaju czytamy, że „na początku Bóg stworzył niebo i ziemię”.

  • 17. Ten, który jest Ojcem

       Tajemnica Trójcy Świętej, którą wyznajemy w czasie Eucharystii w wyznaniu wiary wypowiadanym po kazaniu, jest centralną prawdą wiary chrześcijaństwa. Wszystkie prawdy, którymi żyje Kościół, od tej jednej, naczelnej prawdy wpływają i ku niej także zmierzają. Nasze wyznanie wiary rozwija tę tajemnicę w opowieść o trzech Osobach Boskich: Ojcu, Synu i Duchu Świętym. Każda z tych trzech części opowieści dotyczy kolejnej Osoby Boskiej w jej teologii, czyli opowieści kim ta Osoba jest w swojej istocie oraz w jej ekonomii, czyli co ta Osoba uczyniła w historii zbawienia.

  • Nasze organy…

    Nasze organy są starsze od Parafii.

    „Organy znajdujące się w kościele Miłosierdzia Bożego w Oławie zostały wybudowane w 1972 roku przez niemiecką firmę organmistrzowską Walcker z Ludwigsburga dla opactwa cystersów w Maulbronn w Niemczech. Szatę brzmieniową instrumentu zaprojektował prof. Herbert Liedecke ze Stuttgartu a prospekt organowy dr Walter Supper, niemiecki architekt, organoznawca i konserwator zabytków.

  • 16. Odpowiedź na Słowo

       Ostatnim akordem liturgii Słowa jest Credo, czyli wyznanie wiary, które śpiewa lub recytuje cała wspólnota. Właśnie usłyszeliśmy Słowo, które kieruje do nas nasz Pan i to Słowo zawsze domaga się odpowiedzi.

  • 15. Słowo w powiewie ciszy

       Wiemy już, że w czasie eucharystii czytamy teksty Pisma Świętego wzięte ze Starego oraz Nowego Testamentu. W Dziejach Apostolskich, w księdze, która jest w Nowym Testamencie zaraz po ewangeliach, czytamy taką opowieść:

  • 14. Wypełnienie tego co zostało zapowiedziane

       Święty Augustyn napisał: „Nowy Testament jest ukryty w Starym, natomiast Stary znajduje wyjaśnienie w Nowym”. Po pierwszym czytaniu ze Starego Testamentu oraz zaśpiewanym psalmie responsoryjnym (to taki psalm, na którego zwrotki zaśpiewane przez kantora, cała wspólnota odpowiada śpiewając zadany refren) przechodzimy do Nowego Testamentu.

  • 13. Przygotowanie zbawienia

       Liturgia Słowa niedzielnej eucharystii ma zawsze ten sam schemat: pierwsze czytanie jest ze Starego Testamentu lub w okresie wielkanocnym z Dziejów Apostolskich, po nim następuje psalm responsoryjny, czyli fragment jednego z psalmów lub innych pieśni obecnych w Piśmie Świętym, po psalmie jest czytane drugie czytanie z listów Nowego Testamentu, a następnie fragment jednej z czterech ewangelii kanonicznych.